Comments on: Wierność

by: kasia:)

Tue, 10 Apr 2007 14:59:46 +0000

pies po prostu cudny:) miałam kiedyś prawie identycznego:) nazywał się Tobi, ale to był pudel, lecz w żadnym stopniu nie podobny do tych’zwykłych’, dziwnie przystrzyżonych itp. Tobi miał fryzurę na owieczkę:) mam pytanie: ile lat ma pański Caban? pozdrowienia:)

by: Katty

Mon, 05 Mar 2007 19:11:53 +0000

Mam pytanie odnośnie PS: Czy bohaterowie kiedyś przypomną sobie o zdarzeniach w Pałacu Snów? I czym jest bekonia? :)

by: Rafal Kosik

Sat, 03 Mar 2007 11:59:25 +0000

Chyba w następnej części FNiN umieszczę w przypisach pisownię Cabana, żeby już wszyscy wiedzieli:)

Plaża Kupa Cabana nie istnieje na prawdę. Caban zachowywał się na plaży bardzo kulturalnie:) Istnieje natomiast plaża Copacabana w Rio de Jeneiro, która to mnie natchnęła do nazwania polskiej plaży imieniem Cabana. Dla utrudnienia brazylijską plażę czyta się “kopakabana”.

by: Agusia

Sat, 03 Mar 2007 10:25:09 +0000

Czyżby “Plaża Kupa Cabana” istniała naprawdę na Pana wakacjach? ;)

by: Katty

Thu, 01 Mar 2007 16:05:59 +0000

Nie mam psa, ale je kocham. Moja koleżanka też nie wiedziała, jak się to czyta, ale teraz już wie :) Pozdrawiam, wierna fanka :) Byłabym zaszczycona, gdyby Pan odpisał na ten komentarz :)

by: Rafal Kosik

Thu, 01 Mar 2007 15:38:37 +0000

Caban był w te wakacje nad morzem. Nawet pływał, choć chyba tego nie polubił… Na pewno szczytem cabaniego szczęścia był już sam fakt, że przed wyjazdem jego kocyk podróżny został położony obok bagaży.

P.S. Więcej ludzi ma z tym problemy, a czyta się go tak jak się pisze “Caban”.

by: Agusia

Thu, 01 Mar 2007 15:13:14 +0000

Zawsze marzyłam o psie… Takim kochającym i wiernym jak Pański Caban. Pojechać z takim psem nad morze… Zobaczył by ogromną wodę i plażę… Takie moje marzenia ;)
Pozdrawiam Pana serdecznie,
wierna czytelniczka książek FNiN.

PS: Nigdy nie wiem, czy czyta się “Caban” czy “Kaban” czy “Saban” czy jeszcze inaczej…

by: Rafal Kosik

Tue, 27 Feb 2007 18:10:19 +0000

Niestety w wielu wypadkach, w większości przypadków właściwie, to dawanie i branie przypomina planowanie inwestycji. Liczymy ile opłaca się dać i jak pewny jest zwrot poniesionych kosztów. Nie jest to wymysł człowieka cywilizowanego, tak było zawsze, teraz dopiero to zrozumieliśmy. Ta prawda tak nie pasuje do naszych wyobrażeń, że odrzucamy ją, jako coś złego.

by: Inga

Tue, 27 Feb 2007 09:47:53 +0000

Gorzkie to wszystko bardzo i piękne zarazem. Prawdą jest, że każdy z nas szuka miłości. Moznaby się pokusić i tu, jak parę stron wcześniej o stwierdzenie: tak nas zaprogramowano, prokreacja ! dla niej wszystko! Dlatego całe życie czujemy niedosyt i szukamy. Nieliczni znajdują tą jedyną, prawdziwą. Ale nawet kiedy znajdą… Czasem zdarza się to za późno i wówczas można się rozgrzeszyć. Częściej poprostu nie umiemy jej docenić na dłużej. Prawdą jest, że żeby brać trzeba dawać. Taki proste a tak trudne, nawet dla mnie.

by: Piotrek

Mon, 26 Feb 2007 15:33:12 +0000

Świat schodzi na psy. I to dosłownie, bo ludzie coraz mniej się szanują nawzajem. Komersja i konsumpcja są ważniejsze niż miłość. Psia wierność się nie zmienia.