Dziewczyna z szafy

Dziewczyna z szafyPolski film, a jak nie polski. W tym pozytywnym znaczeniu oczywiście, bo inaczej bym tego nie pisał. Dziewczyna z szafy to historia o mieszkających w bloku dwóch braciach, z których jeden jest chory umysłowo i wymaga stałej opieki. Jest też dziewczyna z przeciwka, której jedynym celem życiowym jest… umrzeć. Nie brzmi to radośnie i nie ma tak brzmieć. Mimo łagodzących atmosferę akcentów humorystycznych, to jest bardzo smutny film.

W mieszkaniu dziewczyny stoi mnóstwo roślin i wciąż przybywają nowe. Realizm magiczny miesza się z rzeczywistością, w marihuanowym dymie salon staje się przekolorową dżunglą, a między blokami warszawskiego osiedla Potok krążą gigantyczne zeppeliny. Wizje narkotyczne mieszają się z autystycznym surrealizmem, między autystykiem a dziewczyną w depresji pojawia się osobliwa więź oparta na niedostosowaniu i niemożności koegzystencji z „normalnym” światem. Niestety obok trwa szara codzienność, którą trzeba się co jakiś czas ubrudzić, choćby podczas wizyty w sklepie. Każde wyjście z tego azylu jest jak przykra ekspedycja do wrogiego świata.

Sympatia widza początkowo towarzyszy „normalnym” bohaterom: zdrowemu bratu, który nie może sobie ułożyć życia osobistego, czy sąsiadce, w porę nie dopuszczającej do próby samobójczej dziewczyny. Potem widz zmienia front, bo zaczyna dostrzegać punkt widzenia drugiej strony. Z tego punktu widzenia nasz świat jest fałszywy, opresyjny i zupełnie nieciekawy.

Polski film, a jak nie polski. Polska szkoła filmowa praktycznie nie istnieje, chyba że uznać za nią nudne jak flaki z olejem filmy problemowe. Na szczęście coś się w tej materii zaczyna zmieniać. Pojawiają się pojedyncze filmy, jak właśnie Dziewczyna z szafy, które potrafią opowiadać o trudnych sprawach ludzi odstających od społecznej normy w sposób interesujący, bez zadęcia i schematycznego kategoryzowania. Napływa świeża krew – Bodo Kox był wcześniej znany jako reżyser offowy.

Warto wspomnieć, że w tym filmie wydarzyło się to, co rzadko się wydarza w polskim filmie – dobry scenariusz spotkał się z dobrą reżyserią, dołączyła do nich dobra scenografia, muzyka i aktorstwo oraz doskonałe zdjęcia. To po prostu jest dobry i poruszający film.


Udostepnij
Glodne Slonce

Leave a Reply

Przed wyslaniem komentarza na wszelki wypadek skopiuj jego tresc do clipboardu (CTRL+A CTRL+C). Jesli cos sie rypsnie i komentarz pojdzie w kosmos, bedziesz mogl sprobowac ponownie (CTRL+V).