Dumanowski

Wit Szostak - DumanowskiDumanowski prezentuje sobą ten rodzaj humoru, za który królewski błazen płaci głową. Mowa o humorze wysublimowanym. Trudno tę książkę jednoznacznie spozycjonować. Czy jest to alternatywna historia Polski, fikcyjna biografia, filozoficzna rozprawa o polskości – każde z tych określeń będzie równie prawdziwe co mylące. Być może lepiej powiedzieć, że jest to powieść migawkowa, składa się bowiem z kilkuset wyrywków opisujących życie tytułowego Dumanowskiego. To książka, w której forma jest równie ważna, co treść. I nie jest to książka dla każdego.

Dumanowski ma osobliwą konstrukcję. Obserwujemy w kolejnych migawkach narodziny bohatera, przypadające w dniu upadku I Rzeczpospolitej, jego dorastanie, dziwną służbę wojskową, tułaczkę po świecie, kolejne romanse, przypadkową karierę polityczną, emeryturę i wreszcie śmierć w dniu proklamowania II Rzeczpospolitej. Jednocześnie przeplatają się jego losy z losami postaci autentycznych: Mickiewicza, Słowackiego, Piłsudskiego i kilku innych. Każda z tych postaci jest mniej lub bardziej kim innym niż była w rzeczywistości.

Rzecz dzieje się w Krakowie, w fikcyjnej Republice Krakowskiej, szczątkowej Polsce, która przetrwała w półśnie zabory i zawieruchy wojenne. Ceną za bezpieczeństwo jest usunięcie miasta i idei polskości na margines Europy i świata. Dumanowski to bohater z przypadku, alegoria polskiej niemocy, dryfowania z biegiem dziejów. Jest uczciwy i prostolinijnie mądry, ale z góry wie, że niczego wielkiego nie dokona i całym swoim życiem udowadnia, jak bardzo miał rację. I choć, już jako wybrany przez naród przywódca, podejmuje kolejne próby przywrócenia miastu dawnej świetności, zawsze kończy się na niemrawych rozważaniach.

Wit Szostak już Oberkami do końca świata zaczął odchodzić od fantastyki, ale na szczęście całkiem odejść mu się nie udało. Dumanowski jest powieścią fantastyczną i ta jej fantastyczność sięga dalej niż druk i papier. Myślę, że autor nieźle się bawił, pisząc ją. Wydaje mi się też, że jeszcze lepiej się bawi, czytając próby jej recenzowania.

Książkę oczywiście polecam.


Udostepnij
Glodne Slonce

6 Responses to “Dumanowski”

  1. werrnerr Says:

    ?adnie napisane, ale czuję że to książka nie dla mnie. Nie lubię powieści historycznych. Chociaż pamiętam, że polecane przez Pana Oberki do końca świata przeczytałem z przyjemnością.

  2. agrafek Says:

    @werrnerr - ale “Dumanowski” to nie jest powieść historyczna. Można nawet napisać, że wręcz przeciwnie;).

  3. Rafal Kosik Says:

    Napisałem, że każde z tych określeń będzie równie prawdziwe co mylące. A napisałem tak, bo nie potrafiłem napisać konkretniej ;)

  4. werrnerr Says:

    Jeśli tak, to może się skuszę. Choć to może być trudne, bo dziś odwiedziłem dwa empiki i sprawdziłem. Dumanowskiego nie było.

  5. Mateusz Says:

    Jak na razie ten wpis był tylko “migawką” przy wchodzeniu na poprzednią notkę. Przeczytałem i stwierdzam, że mnie Pan do niej przekonał i postaram się ją znaleźć i przeczytać.

  6. hack gmx email Says:

    Hello there, simply turned into aware of your blog thru Google, and found that it is really informative. I’m gonna watch out for brussels. I will appreciate if you continue this in future. A lot of other folks will be benefited from your writing. Cheers!

Leave a Reply

Przed wyslaniem komentarza na wszelki wypadek skopiuj jego tresc do clipboardu (CTRL+A CTRL+C). Jesli cos sie rypsnie i komentarz pojdzie w kosmos, bedziesz mogl sprobowac ponownie (CTRL+V).