Toskania to chyba najładniejszy region Italii. Poczucie piękna i harmonii jest tam wbudowane w umysły ludzi, którzy zwyczajnie nie tolerują brzydoty otoczenia. Po części pozwala na to klimat – domy nie wymagają ocieplenia, dach ułożony z prostych ceramicznych dachówek przetrwa sto lat bez konserwacji, a nieotynkowana ceglana ściana nie zacznie pękać na mrozie. Pozostawiony sam sobie podjazd przed domem też nie zamieni się w błotne bajoro. W samych ludziach jest jednak coś, co nie pozwala im dostawić do domu dobudówki z silikatu, czy wstawić do salonu plastikowego okna. Zdolność do planowania przestrzeni i dopieszczania detali to chyba po prostu efekt wielu pokoleń, które wychowywały się w otoczeniu nieprzypadkowego piękna i uznały taki stan za naturalny i wart utrzymania. (more…)

Nie krępujcie się, jeśli chcecie wysłać tę kartkę znajomym :)

W grudniowym numerze miesięcznika Lampa ukazał się przeprowadzony przez łukasza Orbitowskiego i Jarka Urbaniuka wywiad ze mną. Jesli ktoś jest zainteresowany, zapraszam do kiosków.

Wyobraźmy sobie, że w relatywnie niewielkiej odległości od Ziemi znajduje się kilka planet o warunkach klimatycznych zbliżonych do naszej niebieskiej planety. Wyobraźmy sobie, że – choć nigdy nie zostały one skolonizowane przez człowieka – do złudzenia przypominają Ziemię, mieszkają tam ludzie i nawet mówią po angielsku. Jak to możliwe? (więcej na gildia.pl…)

Wiele jest teorii, mówiących o tym, jakie warunki zewnętrzne generują najszybszy rozwój cywilizacyjny. Naukowcy spierają się o to, czy z globalnego punktu widzenia, korzystniejszy jest wszechobecny dobrobyt czy też wręcz przeciwnie. Autor „Kameleona” stoi na stanowisku, że tym, co zmusza człowieka do gwałtownego rozwoju, jest instynkt samozachowawczy. (wiecej na bestiariusz.pl…)

Felix, Net i Nika to troje nastolatków, którzy mają niesamowity talent do pakowania się w kłopoty. Gdziekolwiek by się nie znaleźli, choćby mieli mocne postanowienie noworoczne by nie zajmować się niczym podejrzanym – i tak przygoda ich dopadnie. W najnowszej części z serii, stworzonej przez Rafała Kosika, przyjaciele muszą uporać się z Orbitalnym Spiskiem. (wiecej na bestiariusz.pl…)

Podejrzewam, że skonstruowanie pierwszego robota nieodróżnialnego od człowieka będzie odebrane jako profanacja, rodzaj oszustwa. Im bardziej roboty będą przypominały ludzi, tym większy niepokój będą wzbudzały. Odczuwamy przecież podświadomy lęk przed istotami udającymi nas – spora część filmów grozy opiera się na takim schemacie. Doświadczenie pokazuje jednak, że ludzie są w stanie zaakceptować wiele, jeśli ma to uczynić ich życie łatwiejszym. Właściwie jedyną sensowną funkcją androida (robota człekokształtnego) mogłaby być funkcja towarzyska, czy to w znaczeniu erotycznym, czy emocjonalnym, czy nawet rodzinnym. Możliwości spekulacji na ten temat jest wiele i, jak to bywa z każdym zjawiskiem społecznym, przewidywania sprawdzają się w małym stopniu. Problem został doskonale odzwierciedlony w filmie „A.I.” („Sztuczna inteligencja”), gdzie najtrudniejszym zadaniem dla prawdziwych ludzi było zmuszenie się do traktowania androida jak człowieka. Jeśli tak by się faktycznie stało, to pociągnęłoby to za sobą masę zagrożeń, z których powstanie Ruchu Obrony Praw AI nie byłby największym. (more…)

Zgodnie z obietnicą, a i umęczony licznymi prośbami, wstawiam skróconą wersję powstawania okładki „Kameleona”. Pracowałem nad nią koło tygodnia, wykorzystując również sprzęty domowe i stare zdjęcia. Obrazkowy opis musiałem okroić, co by wszystkich nie zanudzić, a konkurencji niczego nie podpowiedzieć. (more…)

Może dziwi Was, co robi na moim blogu opis PDA. Chciałem napisać o ergonomii, a palmtop Mio P560 jest dobrym przykładem. Służy mi do pracy od pół roku jako notatnik, słownik, nawigator, sprawdzacz poczty, a nawet maszynka do pisania. Słowem, poznałem go dość dobrze. Kupiłem go, bo zalet ma więcej niż wad, ale teraz będę pisał o jego wadach. (more…)